Daiva–Puruṣakāra Saṃvāda
Kṛpa’s Counsel on Destiny and Human Effort
तपत्यर्थे विपन्ने हि मित्राणां न कृतं वच: । पहले भी वह बड़े दुष्ट स्वभावका था। धैर्य रखना तो वह जानता ही नहीं था। उसने मित्रोंकी बात नहीं मानी; इसलिये अब काम बिगड़ जानेपर पश्चात्ताप करता है ।।
tapaty arthe vipanne hi mitrāṇāṁ na kṛtaṁ vacaḥ | pūrve ’pi sa mahā-duṣṭa-svabhāvaḥ āsīt | dhairyaṁ rakṣituṁ sa naiva jānāti sma | sa mitrāṇāṁ vacanaṁ nākarot; tasmād idānīṁ kārye vighaṭite paścāt tāpyate || anuvartāmahe yat tu taṁ vayaṁ pāpa-puruṣam |
Dijo Kṛpa: «Cuando la empresa se ha venido abajo, arde de remordimiento, pues no cumplió el consejo de sus amigos. Ya antes era de naturaleza enteramente perversa; jamás supo sostener la paciencia. Desoyó el parecer de sus aliados y, por eso, ahora que el plan ha salido mal, padece arrepentimiento. Y, sin embargo, nosotros hemos seguido a ese hombre pecador.»
कृप उवाच
Ignoring wise counsel and lacking patience leads to failure and later remorse; ethical leadership requires steadiness and attentiveness to well-wishers’ advice.
Kṛpa criticizes a leader they have been following, saying he was always of cruel disposition, did not heed allies’ counsel, and now—after the plan has failed—he is consumed by regret, while they have nonetheless continued to follow him.