Shloka 4
Śakrasya Divyā Sabhā
Indra’s Radiant Assembly Hall
तस्यां देवेश्वर: पार्थ सभायां परमासने । आस्ते शच्या महेन्द्राण्या श्रिया लक्ष्म्या च भारत,भारत! कुन्तीनन्दन! उस सभामें सर्वश्रेष्ठ सिंहासनपर देवराज इन्द्र शोभामें लक्ष्मीके समान प्रतीत होनेवाली इन्द्राणी शचीके साथ विराजते हैं
tasyāṃ deveśvaraḥ pārtha sabhāyāṃ paramāsane | āste śacyā mahendrāṇyā śriyā lakṣmyā ca bhārata ||
Dijo Nārada: En esa sala de asambleas, oh Pārtha, el Señor de los dioses se sienta en el trono más alto, acompañado de Śacī, la consorte de Mahendra, resplandeciente de esplendor como la misma Śrī Lakṣmī, oh Bhārata. La escena subraya la soberanía legítima: la majestad aparece inseparable de lo auspicioso, del orden y de la digna presencia de la virtud.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse links legitimate sovereignty with śrī (auspicious splendor): true rulership is portrayed as elevated, orderly, and accompanied by auspiciousness and dignity, suggesting that power is ideally harmonized with dharmic prosperity rather than mere force.
Nārada is describing a magnificent assembly hall where Indra, the king of the gods, sits on the highest throne with his queen Śacī, whose radiance is compared to Lakṣmī—setting a scene of divine courtly grandeur.