Shloka 78
Sabhā Parva, Adhyāya 68 — Pāṇḍavānāṃ Vanavāsa-prasthānaḥ; Duḥśāsana-nindā; Pāṇḍava-pratijñāḥ
जहाँ धर्म अधर्मसे विद्ध होकर सभामें उपस्थित होता है, उसके काँटेको उससे बिंधे हुए सभासदलोग नहीं काट पाते (अर्थात् उनको पापका फल भोगना ही पड़ता है) ।। अर्ध हरति वै श्रेष्ठ; पादो भवति कर्तृषु पादश्चैव सभासत्सु ये न निन्दन्ति निन्दितम्,सभामें जो अधर्म होता है, उसका आधा भाग स्वयं सभापति ले लेता है, एक चौथाई भाग करनेवालोंको मिलता है और एक चतुर्थाश उन सभासदोंको प्राप्त होता है जो निन्दनीय पुरुषकी निन्दा नहीं करते
yatra dharmo 'dharmena viddhaḥ sabhāyāṁ samupasthito bhavati, tasya kaṇṭakaṁ tenaiva baddhaṁ sabhāsadaḥ chettum na śaknuvanti (tad-arthaṁ pāpa-phalaṁ bhoktavyam eva). ardhaṁ harati vai śreṣṭhaḥ; pādo bhavati kartṛṣu; pādaś caiva sabhāsatsu ye na nindanti ninditam.
Cuando el dharma entra en la asamblea herido y atravesado por el adharma, los miembros de la corte no pueden arrancar la espina que se le ha clavado; por ello han de participar inevitablemente del fruto del pecado. En una corte donde se comete una falta, el presidente carga con la mitad de la culpa; una cuarta parte recae en quienes ejecutan el acto; y otra cuarta parte en aquellos miembros que no censuran al que merece censura.
कश्यप उवाच
Educational Q&A
Wrongdoing in a public assembly creates shared moral liability: the leader bears the greatest portion, the perpetrators bear a portion, and even silent bystanders incur guilt for failing to condemn what is blameworthy.
Kaśyapa states a principle of courtroom ethics: when adharma is allowed to prevail in the sabhā, dharma is ‘wounded,’ and all who preside, act, or remain silent become participants in the resulting sin.