Shloka 33
Kṛṣṇasya Khāṇḍavaprasthāt Dvārakā-prayāṇaḥ | Krishna’s Departure for Dvārakā
केशवो<पि मुदा युक्त: प्रविवेश पुरोत्तमम् । पूज्यमानो यदुश्रेष्ठैरुग्रसेनमुखैस्तथा,इधर भगवान् केशव भी उग्रसेन आदि श्रेष्ठ यादवोंसे सम्मानित हो प्रसन्नतापूर्वक द्वारकापुरीके भीतर गये
keśavo ’pi mudā yuktaḥ praviveśa purottamam | pūjyamāno yaduśreṣṭhair ugrasenamukhais tathā ||
Dijo Vaiśampāyana: Keśava también, colmado de alegría, entró en la ciudad más excelsa. Era honrado por los mejores de los Yadus —encabezados por Ugrasena— y así recibía el respeto debido al adentrarse. La escena subraya la reverencia justa hacia un líder digno y la armonía de una comunidad bien ordenada.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct in society: honoring the worthy and maintaining proper respect within a community led by elders and chiefs. Such public reverence reinforces ethical order and collective harmony.
Keśava (Kṛṣṇa) joyfully enters the foremost city (understood as Dvārakā) while being respectfully received and honored by leading Yādavas, headed by Ugrasena.