Shloka 526
ततोअमर्षी बलवान् क्रोधदीप्तो भीमोडब्रवीदर्जुनं सत्यसंधम् । परंतु जैसे मेघ जलकी धारा गिराता है, उसी प्रकार बाणोंकी बौछारसे कर्ण उस अस्त्रको नष्ट करके बड़ी शोभा पाने लगा। रणभूमिमें किरीटधारी अर्जुनके उस अस्त्रको कर्णद्वारा नष्ट हुआ देख अमर्षशील बलवान् भीमसेन पुन: क्रोधसे जल उठे और सत्यप्रतिज्ञ अर्जुनसे इस प्रकार बोले--
tato 'marṣī balavān krodha-dīpto bhīmo 'bravīd arjunaṁ satya-saṁdham | parantu yathā meghaḥ jala-dhārāṁ nipātayati tathā bāṇa-bauṣāreṇa karṇas tad astram apahṛtya (nāśayitvā) mahā-śobhāṁ lebhe | raṇa-bhūmau kirīṭa-dhāriṇaḥ arjunasya tad astram karṇena nāśitaṁ dṛṣṭvā 'marṣa-śīlo balavān bhīmasenaḥ punaḥ krodhena jajvāla, satya-pratijñaṁ arjunam evaṁ uvāca ||
Dijo Sañjaya: Entonces Bhīma, fiero de ánimo, poderoso y encendido de ira, se dirigió a Arjuna, firme en la verdad. Pues, así como una nube derrama corrientes de agua, del mismo modo Karṇa, con una lluvia de flechas, destruyó aquel proyectil y cobró gran esplendor. Al ver en el campo de batalla que el arma de Arjuna, el del diadema, había sido anulada por Karṇa, el fuerte Bhīmasena, incapaz de tolerar la afrenta, volvió a arder en cólera y habló así a Arjuna, cuyo voto era la verdad—
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethical weight of vows (satya-saṁdha/satya-pratijña) amid war: even when anger surges at a setback, the ideal warrior is measured against truthfulness and steadfast resolve. It also shows how glory in battle can arise from skillful restraint and counteraction rather than mere rage.
Karṇa counters and destroys Arjuna’s deployed missile with a dense shower of arrows, gaining renown. Witnessing Arjuna’s weapon neutralized, Bhīma—unable to bear the affront—erupts in renewed anger and addresses Arjuna, urging a response (the speech follows in subsequent lines).