Shloka 23
कर्णवधप्रसङ्गः / The Context of Karṇa’s Fall
Krishna’s Dharmic Recollection and the Decisive Astra
सौतिं हनिष्यामि नरेन्द्रसिंह सैन्यं तथा शत्रुगणांश्व सर्वान्,मैं आपसे आज्ञा चाहता हूँ। आप रणभूमिमें मेरी विजयका आशीर्वाद दीजिये। नरेन्द्रसिंह! धृतराष्ट्रके पुत्र भीमसेनको ग्रस लेनेकी चेष्टा कर रहे हैं। मैं इसके पहले ही सूतपुत्र कर्णको, उसकी सेनाको तथा सम्पूर्ण शत्रुओंकी मार डालूँगा
sautiṁ haniṣyāmi narendrasiṁha sainyaṁ tathā śatrugaṇāṁś ca sarvān | tvām ājñāṁ yāce 'dya; raṇabhūmau mama vijayāya āśīrvādaṁ dehi | narendrasiṁha! dhṛtarāṣṭrasya putrā bhīmasenaṁ grasituṁ ceṣṭante; tataḥ pūrvam eva sūtaputraṁ karṇaṁ tasya sainyaṁ ca samastān śatrūṁś ca nihaniṣyāmi ||
Arjuna dijo: «¡Oh león de los reyes! Mataré a Karṇa, el hijo del auriga, junto con su ejército y todas las huestes enemigas. Hoy solicito tu permiso: concédeme tu bendición para la victoria en el campo de batalla. Los hijos de Dhṛtarāṣṭra intentan abatir a Bhīmasena; antes de que eso ocurra, atacaré primero y destruiré a Karṇa, sus fuerzas y a todo el enemigo.»
अजुन उवाच