अर्जुनकर्णसंनिपातवर्णनम् / The Convergence of Arjuna and Karṇa
महारथ: समाख्यात: सर्वयुद्धविशारद: । धनुर्धराणां प्रवर: सर्वेषामेकपूरुष:
mahārathaḥ samākhyātaḥ sarva-yuddha-viśāradaḥ | dhanurdharāṇāṁ pravaraḥ sarveṣām eka-pūruṣaḥ | yaḥ sampūrṇa-yuddha-kalāyāṁ kuśalaḥ vikhyāta-mahārathī dhanurdharāṇāṁ śreṣṭhaḥ sarva-śatrūṇāṁ pradhāna-pūruṣaḥ ca | yaṁ putra-sahitaḥ dhṛtarāṣṭraḥ tava samāgamaṁ prati eva sammāna-pūrvakaṁ nyadhāt | sa mahābalī rādheyaḥ karṇaḥ tvayā kathaṁ hataḥ ?
Dijo Yudhiṣṭhira: «Era célebre como gran guerrero de carro, diestro en todas las formas de combate; el primero entre los arqueros, un campeón único que se alzaba por encima de todos los enemigos. Plenamente instruido en el arte completo de la guerra, celebrado en todas partes y honrado por Dhṛtarāṣṭra—junto con sus hijos—precisamente para enfrentarte: ¿cómo fue que ese poderoso Rādheya, Karṇa, cayó muerto por tu mano?»
युधिषछ्िर उवाच
The verse highlights the moral tension of war: even the most celebrated warrior can fall, prompting reflection on how victory occurs—through skill, circumstance, strategy, and the complex workings of dharma in a conflict where ideals and necessities collide.
Yudhiṣṭhira questions how Karṇa—renowned as an unmatched archer and honored by Dhṛtarāṣṭra to face the Pāṇḍavas—could have been killed by the addressed warrior (contextually, Arjuna), emphasizing Karṇa’s stature and the surprising nature of his defeat.