Shloka 4
दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
पर्यवारयदायान्तं युधिष्ठटिरममर्षणम् । क्षुरप्राणां त्रिसप्तत्या ततोडविध्यत पाण्डवम्,जब श्वेतवाहन अर्जुन असावधान थे, उसी समय क्रोधमें भरे हुए दुर्योधनने सहसा आधी सेनाके साथ आकर अपनी ओर आते हुए अमर्षशील पाण्डुपुत्र युधिष्ठिरको चारों ओरसे घेर लिया। साथ ही तिहत्तर क्षुरप्रोंद्वारा उन्हें घायल कर दिया
paryavārayad āyāntaṃ yudhiṣṭhiram amarṣaṇam | kṣuraprāṇāṃ trisaptatyā tato ’vidhyata pāṇḍavam ||
Sañjaya dijo: Duryodhana rodeó con presteza al que se acercaba, Yudhiṣṭhira—de ánimo indomable—y luego hirió a aquel Pāṇḍava con setenta y tres flechas de punta acerada. La escena muestra cómo, en el apremio de la guerra, la ventaja táctica y la agresión súbita se emplean para contener incluso a un adversario firme, intensificando la carga moral del combate, donde el valor y la contención son puestos a prueba sin cesar.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality of warfare: even a righteous and steadfast figure can be checked through sudden, concentrated force. It points to the ethical pressure of the battlefield, where valor and tactical aggression collide, testing inner steadiness amid violence.
Sañjaya reports that Duryodhana quickly encircles the advancing Yudhiṣṭhira and wounds him with seventy-three razor-headed arrows, momentarily gaining an advantage by surrounding and striking decisively.