Shloka 52
अध्याय ६० — कर्णस्य पाञ्चाल-सोमक-निग्रहः
Karna’s Suppression of the Panchala–Somaka Forces
भीमसेनं तव सुतो वारयामास संयुगे | तं तु भीमो मुहूर्तेन व्यश्वसूतरथध्वजम्,चक्रे लोकेश्चरं तत्र तेनातुष्यन्त वै जना: । आपके पुत्र दुर्योधनने युद्धस्थलमें भीमसेनको रोका। भीमसेनने दो ही घड़ीमें इस जगतके स्वामी दुर्योधनको घोड़े, सारथि, रथ और ध्वजसे वंचित कर दिया; इससे सब लोग बड़े प्रसन्न हुए
sañjaya uvāca | bhīmasenaṃ tava suto vārayāmāsa saṃyuge | taṃ tu bhīmo muhūrtena vyaśvasūtarathadhvajam cakre | lokeśvaraṃ tatra tenātuṣyanta vai janāḥ |
Dijo Sañjaya: En plena batalla, tu hijo intentó contener a Bhīmasena. Pero Bhīma, en un instante, despojó a Duryodhana—señor de los hombres allí—de sus caballos, su auriga, su carro y su estandarte. Al ver al soberbio rey abatido de tal modo, los espectadores se llenaron de satisfacción, pues era un triunfo momentáneo de la destreza sobre la arrogancia en el campo de guerra.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how battlefield success can swiftly overturn royal pride: even a powerful king can be reduced to vulnerability in moments. It also shows how public sentiment in war often follows visible signs of dominance—such as disabling an opponent’s chariot—rather than deeper ethical reflection.
Duryodhana confronts and attempts to stop Bhīma in combat. Bhīma quickly disables Duryodhana’s chariot setup—horses, charioteer, chariot, and banner—leaving him effectively chariotless. Observers rejoice at this reversal.