Shloka 20
कर्णपरर्वणि त्रयोचत्वारिंशदध्यायः (Karṇa-parva Adhyāya 43) — Kṛṣṇa’s Battlefield Assessment and the Reversal Around Bhīma
खरोष्टाश्वतरैश्वैव मत्ता यास्यामहे सुखम् । शमीपीलुकरीराणां वनेषु सुखवर्त्मसु,“कब हमलोग मदोन्मत्त हो गदहे, ऊँट और खच्चरोंकी सवारीद्वारा सुखद मार्गोंवाले शमी, पीलु और करीलोंके जंगलोंमें सुखसे यात्रा करेंगे
kharoṣṭāśvataraiś caiva mattā yāsyāmahe sukham | śamīpīlukarīrāṇāṁ vaneṣu sukhavartmasu ||
Dijo Karna: «¿Cuándo viajaremos, embriagados de un gozo despreocupado, con toda comodidad—montados en asnos, camellos y mulas—por los bosques de śamī, pīlu y karīra, por senderos gratos de recorrer?» En el sombrío marco de la guerra, el verso encierra un anhelo amargo e irónico por una vida sencilla y nada heroica, lejos de las exigencias de la violencia y la rivalidad del kṣatriya.
कर्ण उवाच