Karna Reproves Shalya; Brahmin Reports on Bāhlīkas; Shalya’s Universalizing Rebuttal (कर्ण–शल्य संवादः)
तस्य शस्त्राणि घोराणि विक्रमश्न महात्मन: । कर्णमश्रित्य संग्रामे मत्तो दुर्योधनो नृप:,“अकेला महाबाहु कर्ण सूंजयोंसहित समस्त कुन्तीपुत्रोंको मार सकता है। युद्धमें कर्णका बाहुबल इन्द्र और विष्णुके समान है। उसके अस्त्र-शस्त्र भयंकर हैं तथा उस महामनस्वी वीरका पराक्रम भी अद्भुत है।' यह सब सोचकर राजा दुर्योधन संग्राममें कर्णका सहारा ले मतवाला हो उठा था
tasya śastrāṇi ghorāṇi vikramaś ca mahātmanaḥ | karṇam āśritya saṅgrāme matto duryodhano nṛpaḥ ||
Sañjaya dijo: Al pensar en las terribles armas de Karṇa y en la asombrosa proeza de aquel guerrero magnánimo, el rey Duryodhana, apoyándose en Karṇa como su sostén principal en la batalla, se embriagó de confianza.
संजय उवाच
The verse cautions that fixation on power and a single strong ally can intoxicate the mind, breeding overconfidence. In the Mahābhārata’s ethical frame, such pride (mada) often accompanies adharma and leads to misjudgment in κρίσις (battle and decision-making).
Sañjaya describes Duryodhana’s mental state: considering Karṇa’s fearsome weapons and extraordinary valor, Duryodhana takes Karṇa as his chief support in the war and becomes elated—almost drunk—with confidence about victory.