Shloka 51
अथ संशप्तकांस्त्यक्त्वा पाण्डवो द्रौणिमभ्ययात् अपाड्क्तेयानिव त्यक्त्वा दाता पाडुक्तेयमर्थिनम्,तब पाणए्डुपुत्र अर्जुन संशप्तकोंको छोड़कर द्रोणपुत्र अश्वत्थामाके सामने आये। ठीक उसी तरह जैसे दाता पंक्तिमें बैठनेके अयोग्य ब्राह्मणोंको छोड़कर याचना करनेवाले पंक्तिपावन ब्राह्मगगकी ओर जाता है
atha saṁśaptakāṁs tyaktvā pāṇḍavo drauṇim abhyayāt | apāṅkteyān iva tyaktvā dātā pāṅkteyam arthinam ||
Sañjaya dijo: Entonces el hijo de Pāṇḍu (Arjuna), dejando de lado a los Saṁśaptakas, avanzó hacia el hijo de Droṇa (Aśvatthāmā). Fue como un benefactor que, desatendiendo a quienes no son aptos para sentarse en la fila sagrada del banquete, se vuelve en cambio hacia el suplicante digno que santifica la fila.
संजय उवाच
Educational Q&A
The simile frames Arjuna’s tactical choice as an ethical discernment: just as a donor should direct gifts toward a worthy recipient rather than the unfit, a warrior may prioritize confronting the more consequential and properly matched opponent. It highlights discrimination (viveka) in action—choosing what is fitting and effective within dharma.
Arjuna disengages from fighting the Saṁśaptakas and moves directly toward Aśvatthāmā (Droṇa’s son), indicating a shift in battlefield focus from a vowed group engagement to a targeted confrontation with a major commander.