Shloka 38
भीष्मशिबिरगमनम् — Duryodhana’s Visit to Bhīṣma’s Camp and the Command Appeal
इरावानपि संक्रुद्धः सर्वास्तान् निशितै: शरै: । मोहयामास समरे विद्ध्वा परपुरंजय:,अब इरावानको भी बड़ा क्रोध हुआ। शत्रुनगरीपर विजय पानेवाले उस वीरने समरमें तीखे बाणोंद्वारा बीधकर उन सबको मूर्च्छित कर दिया
irāvān api saṅkruddhaḥ sarvāstāṁ niśitaiḥ śaraiḥ | mohayāmāsa samare viddhvā parapuraṁjayaḥ ||
Dijo Sañjaya: Irāvān también, encendido en ira, hirió a todos aquellos enemigos en la batalla con flechas agudas, y así los aturdió y los sumió en confusión. Aquel héroe—célebre como conquistador de fortalezas enemigas—arrojó a los guerreros contrarios al desconcierto con sus saetas penetrantes.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic of kṣatriya-dharma: decisive action and martial skill are praised, yet it also shows how anger (krodha) intensifies violence and spreads confusion (moha) in war—an implicit reminder that passion can overwhelm clarity even amid heroic duty.
Sañjaya reports that Irāvān, angered, attacks the opposing warriors with sharp arrows. By piercing them he renders them bewildered and faint, earning the description 'conqueror of enemy strongholds' for his effective, forceful assault.