Shloka 62
अध्याय ८० — मध्यंदिन-रणवृत्तान्तः
Yudhiṣṭhira–Śrutāyu encounter; Cekitāna–Gautama clash; Abhimanyu pressure; Arjuna’s redeployment
तेडभिजाता महेष्वासा: सुवर्णविकृतध्वजा: । परीप्सन्तो5 भ्यधावन्त धृष्टद्युम्नवृकोदरौ,सुवर्णनिर्मित ध्वजाओंसे सुशोभित होनेवाले वे महाधनुर्धर कुलीन योद्धा धृष्टद्युम्मन और भीमसेनकी रक्षाके लिये बड़े वेगसे दौड़े
teḍabhijāta mahēṣvāsāḥ suvarṇa-vikṛta-dhvajāḥ | parīpsanto 'bhyadhāvanta dhṛṣṭadyumna-vṛkodarau ||
Sañjaya dijo: Aquellos arqueros poderosos, de noble linaje—adornados con estandartes labrados en oro—se lanzaron hacia delante con gran rapidez, resueltos a proteger a Dhṛṣṭadyumna y a Vṛkodara (Bhīma). El verso destaca la ética del campo de batalla: a los guerreros de élite no se los mide solo por su destreza, sino por su disposición a amparar a los compañeros en la hora crítica.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores a key aspect of kṣatriya-dharma: valor is inseparable from the duty to protect one’s comrades and commanders. Nobility and martial excellence are shown through swift, self-risking support in battle.
Sañjaya describes a group of noble, powerful archers with gold-ornamented standards charging forward rapidly, aiming to protect Dhṛṣṭadyumna and Vṛkodara (Bhīma) amid the ongoing combat.