Shloka 38
Arjuna’s Advance toward Bhīṣma; The Gāṇḍīva’s Signal and the Armies’ Convergence (भीष्माभिमुखगमनम् — गाण्डीवनिर्घोष-ध्वजवर्णनम्)
पुत्रास्तु तव तं दृष्टया भीमसेनपराक्रमम्,राजन्! आपके जो अन्य शेष पुत्र वहाँ मौजूद थे, वे भीमसेनका पराक्रम देखकर उनके भयसे पीड़ित हो उन महामना पाण्डुकुमारके बाणकी मार खाते हुए सम्पूर्ण दिशाओंमें भाग गये
sañjaya uvāca | putrās tu tava taṃ dṛṣṭvā bhīmasena-parākramam, rājan, ye 'nye śeṣāḥ putrāḥ tatra samavasthitāḥ te 'pi tasya bhayena pīḍitāḥ mahāmanāḥ pāṇḍu-kumārasya bāṇa-māraṃ sahamānāḥ sarvā diśaḥ pradrutāḥ |
Dijo Sañjaya: Oh rey, cuando tus hijos restantes allí contemplaron la proeza de Bhīmasena, también ellos—abatidos por el miedo—no pudieron resistir las descargas de flechas del noble hijo de Pāṇḍu y huyeron en todas direcciones. La escena muestra cómo la arrogancia se derrumba ante el valor evidente, y cómo el temor puede disolver la cohesión de una causa injusta.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral-psychological truth: when a cause lacks inner righteousness and unity, fear spreads quickly; visible courage and competence (here Bhima’s prowess) can shatter the morale of those driven by attachment and aggression rather than dharma.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that the remaining Kaurava princes, seeing Bhima’s formidable might, become terrified, fail to endure the Pandava’s arrow-strikes, and scatter—fleeing in all directions on the battlefield.