Shloka 9
Śraddhā–Guṇa–Vibhāga Yoga (Faith and the Three Guṇas) — Mahābhārata Book 6, Chapter 39
इस लोक और परलोकके सम्पूर्ण भोगोंमें आसक्तिका अभाव और अहंकारका भी अभाव, जन्म, मृत्यु, जरा और रोग आदिमें दुःख और दोषोंका बार-बार विचार करना5? |। असक्तिरनभिष्वड्ड:* 3 पुत्रदारगृहादिषु । नित्यं च समचित्तत्वमिष्टानिष्टोपपत्तिषुर,पुत्र, स्त्री, घर और धन आदिमें आसक्तिका अभाव, ममताका न होना तथा प्रिय और अप्रियकी प्राप्तिमें सदा ही चित्तका सम रहना
asaktir anabhiṣvaṅgaḥ putradāragṛhādiṣu | nityaṁ ca samacittatvam iṣṭāniṣṭopapattiṣu ||
Ausencia de apego a todos los goces de este mundo y del otro, y ausencia también de egoísmo; considerar una y otra vez el dolor y los defectos en el nacimiento, la muerte, la vejez y la enfermedad. No aferrarse ni poseer con apego a los hijos, al cónyuge, al hogar y a los bienes; y mantener siempre la mente ecuánime cuando sobrevienen resultados agradables o desagradables: esto se exalta como señal de disciplina interior. Éticamente, indica vivir en el mundo sin ser gobernado por la posesión, la preferencia o la aversión, para cumplir el deber sin turbación interna.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Cultivate non-attachment and non-possessiveness toward family and property, and maintain equanimity when desirable or undesirable results occur. The verse emphasizes inner freedom and steadiness as ethical strengths that support right action.
Within Bhīṣma Parva’s didactic setting, a teaching on qualities of wisdom/discipline is being stated. This verse specifically lists traits—detachment from household ties and even-mindedness amid outcomes—rather than describing battlefield action.