Shloka 1
प्राग्ज्योतिषे वज्रदत्त-धनंजय-समागमः
Vajradatta Confronts Dhanaṃjaya at Prāgjyotiṣa
इस प्रकार श्रीमह्याभारत आश्वमेधिकपर्वके अन्तर्गत अनुगीतापर्वरमें अ्जुनिके द्वारा अश्वका अनुसरणविषयक तिह्तत्तववाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ ७३ ॥। अपने-आप बछ। आर: 2 चतु:सप्ततितमो< ध्याय: अर्जुनके द्वारा त्रिगर्तोंकी पराजय वैशम्पायन उवाच त्रिगर्तैरभवद् युद्ध कुतवैरै: किरीटिन: । महारथसमज्ञातैहतानां पुत्रनप्तृभि:
vaiśampāyana uvāca | trigartair abhavad yuddhaṃ kṛtavairair kirīṭinaḥ | mahāratha-samājñātaiḥ hatānāṃ putra-naptṛbhiḥ ||
Dijo Vaiśampāyana: Oh rey, los Trigartas—cuyos guerreros habían sido abatidos en la guerra de Kurukṣetra—alimentaron una enemistad ya asentada contra Arjuna, el héroe de la diadema. Sus hijos y nietos, célebres como grandes combatientes de carro, asumieron aquella querella heredada; y cuando Arjuna entró en la tierra de Trigarta, se alzó una batalla feroz entre él y esos Trigartas. El pasaje muestra cómo el duelo no resuelto y la venganza perpetúan la violencia de generación en generación, aun después de concluida una gran guerra.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how vengeance, when treated as a duty of lineage, keeps war alive even after a major conflict ends; ethical restraint and closure are implied as necessary to prevent inherited hatred from renewing violence.
After the Kurukṣetra war, the Trigartas—specifically the sons and grandsons of those killed—bear enmity toward Arjuna and engage him in a fierce battle when he comes to their region.