Shloka 22
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
000४7 222६ चर ॥ > कु कं |! २0०४० १॥७ ( / हि आ. बा हि गोयुते गोयुते चैव न्यवसत् पुरुषर्षभ:,राजन! वे वाहनोंपर बोझ अधिक होनेके कारण दो-दो कोसपर मुकाम देते जाते थे। द्रव्यके भारसे कष्ट पाती हुई वह विशाल सेना उन कुरुश्रेष्ठ वीरोंका हर्ष बढ़ाती हुई बड़ी कठिनाईसे नगरकी ओर उस धनको ले जा रही थी
Vaiśampāyana uvāca | rājann, ve vāhanopari bhāraḥ adhikaḥ bhavatīti kāraṇāt te dvau-dvau krośau prati nyavasan | dravyasya bhāreṇa kliśyamānā sā viśālā senā kurūśreṣṭha-vīrāṇāṃ harṣaṃ vardhayantī mahā-kaṣṭena nagaraṃ prati tad dhanaṃ nināya |
Vaiśampāyana dijo: “Oh Rey, como la carga sobre los vehículos era excesiva, se detenían a intervalos de dos krośas. Aquel vasto ejército, fatigado por el peso de los bienes, y sin embargo acrecentando el gozo y la confianza de los más preclaros héroes de los Kurus, llevaba esa riqueza hacia la ciudad sólo con gran dificultad.” El pasaje subraya que la ganancia material, aun siendo legítima, exige disciplina, resistencia y conducta ordenada de quienes la soportan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even legitimate wealth and success impose practical burdens; dharmic leadership requires discipline, measured pacing, and care for people and resources so that prosperity does not become disorder or harm.
The army is transporting a large quantity of goods/treasure toward a city. Because the carts are overloaded, they halt every two krośas, and the journey proceeds with great difficulty, though it boosts the morale of the Kuru heroes.