Shloka 1
Adhyāya 33: Brāhmaṇa-Upadeśa on Buddhi, Āśrama-Forms, and Inner Freedom
अपना बा | अड-४#-रू-+ > मा गृधः कस्य स्विद्धनम् । (ईशावास्योपनिषद् १) त्रयस्त्रिंशो5 ध्याय: ब्राह्मणका पत्नीके प्रति अपने ज्ञाननिष्ठ स्वरूपका परिचय देना ब्राह्मण उवाच नाहं तथा भीरु चरामि लोके यथा त्वं मां तर्जयसे स्वबुद्ध्या विप्रो$स्मि मुक्तो5स्मि वनेचरो5स्मि गृहस्थधर्मा व्रतवांस्तथास्मि
brāhmaṇa uvāca | nāhaṃ tathā bhīru carāmi loke yathā tvaṃ māṃ tarjayase svabuddhyā | vipro'smi mukto'smi vanecaro'smi gṛhasthadharmā vratavāṃs tathāsmi ||
El brahmán dijo: «Oh tímida, no transito por este mundo como tú, según tus propias ideas, me reprendes y me juzgas. No estoy atado a la conducta común de quienes se centran en el cuerpo. Soy brahmán; soy libre; soy morador del bosque; y, sin embargo, también sostengo la disciplina del cabeza de familia y la vida de los votos.»
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The Brahmin asserts inner freedom: one should not judge spiritual status by external appearance or social role. A knower can embody disciplined duty (vrata, gṛhastha-dharma) while remaining inwardly unattached and liberated.
In a dialogue with his wife, who is scolding him based on her assumptions, the Brahmin replies that her judgment is mistaken. He describes himself as simultaneously a Brahmin, liberated, forest-dwelling ascetic, and an upholder of household discipline—indicating a teaching on inner realization beyond outward labels.