Yudhiṣṭhira’s Grief, Kṛṣṇa’s Consolation, and Vyāsa’s Admonition (युधिष्ठिरशोक-निवारणोपदेशः)
यजस्व विविधैर्यज्ञैर्बहुभि: स्वाप्तदक्षिणै: । देवांस्तर्पय सोमेन स्वधया च पितृनपि
yajasva vividhair yajñair bahubhiḥ svāptadakṣiṇaiḥ | devāṁs tarpay somena svadhayā ca pitṝn api ||
Dijo Vaiśaṃpāyana: «Por ello, celebra muchos sacrificios de diversas clases, abundantemente provistos de los debidos honorarios y dones. Con Soma, sacia a los dioses; y con la ofrenda de svadhā, sacia también a los antepasados». El consejo presenta la realeza justa como sostenida por el deber recíproco: honrar lo divino y lo ancestral mediante rituales bien cumplidos y generosidad.
वैशम्पायन उवाच
The verse teaches reciprocal dharma: a ruler (or householder) sustains cosmic and social order by performing well-appointed sacrifices, giving proper dakṣiṇā, and honoring both gods (through Soma offerings) and ancestors (through svadhā rites).
Vaiśaṃpāyana narrates an instruction urging the performance of multiple, properly funded sacrifices, emphasizing the traditional twofold obligation—propitiating the devas and the pitṛs—so that prosperity and legitimacy are maintained through dharmic ritual action.