Shloka 193
धृतराष्ट्रस्य पश्चात्तापः तथा वनप्रस्थानानुज्ञा | Dhṛtarāṣṭra’s Remorse and Request for Forest-Retirement
शीलवद्धिः कुलीनैश्न विद्वद्धिश्न युधिष्ठिर । “आहार-विहारके समय तथा माला पहनने, शय्यापर सोने और आसनोंपर बैठनेके समय भी तुम्हें सावधानीके साथ अपनी रक्षा करनी चाहिये। युधिष्ठिर! कुलीन, शीलवान्, विद्वान, विश्वासपात्र एवं वृद्ध पुरुषोंकी अध्यक्षतामें रखकर तुम्हें अन्तःपुरकी स्त्रियोंकी रक्षाका सुन्दर प्रबन्ध करना चाहिये
śīlavaddhiḥ kulīnaiś ca vidvaddhiś ca yudhiṣṭhira | āhāra-vihārake samaye tathā mālā-dhāraṇe śayyāyāṃ śayane āsane ca upaveśane samaye 'pi tvayā sāvadhānena svātmā rakṣaṇīyaḥ | yudhiṣṭhira! kulīna-śīlavān-vidvān-viśvāsapātra-vṛddha-puruṣāṇām adhyakṣatāyāṃ sthāpayitvā antaḥpura-strīṇāṃ rakṣāyāḥ sundaraḥ prabandhaḥ kartavyaḥ ||
Vaiśaṃpāyana dijo: «Oh Yudhiṣṭhira, aun en los momentos ordinarios—al comer o al andar, al ceñirte guirnaldas, al recostarte en el lecho y al sentarte en los asientos—debes protegerte con vigilancia constante. Y, oh Yudhiṣṭhira, has de disponer un buen sistema para la custodia de las mujeres del gineceo, poniendo esa responsabilidad bajo la supervisión de hombres de noble linaje, buena conducta, instruidos, dignos de confianza y ancianos.»
वैशम्पायन उवाच