Shloka 7
धृतराष्ट्रदर्शनाय पाण्डवानां प्रयाणम् | The Pāṇḍavas Prepare to Visit Dhṛtarāṣṭra
इत्युक्त्वान्तहिंतो विप्रस्ततो5हं विस्मिताभवम् | न च सर्वास्ववस्थासु स्मृतिर्मे विप्रणश्यति,यों कहकर वे ब्रह्मर्षि अन्तर्धान हो गये। उस समय मैं वहाँ आश्चर्यसे चकित हो गयी। किसी भी अवस्थामें उनकी बात मुझे भूलती नहीं थी
ity uktvāntarhito vipras tato 'haṁ vismitābhavam | na ca sarvāsv avasthāsu smṛtir me vipraṇaśyati ||
Vaiśampāyana dijo: «Dicho esto, el brahmarṣi se desvaneció de la vista. En aquel instante quedé sobrecogida de asombro. Y sea cual sea la condición en que me halle, el recuerdo de sus palabras no se borra de mí».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the enduring force of a sage’s instruction: true counsel rooted in dharma remains unforgettable and continues to guide one across changing circumstances.
After delivering his message, the brahmarṣi vanishes (antarhita). The narrator (Vaiśampāyana) expresses astonishment and affirms that the sage’s words remain permanently impressed in his memory.