Shloka 1
Kuntī’s Retrospective Uddharṣaṇa and Renunciatory Resolve (कुन्त्युद्धर्षण-प्रत्याख्यानम्)
ऑपन-माज बक। डिश चतुर्विशो$ध्याय: पाण्डवों तथा पुरवासियोंका कुन्ती, गान्धारी और धृतराष्ट्रके दर्शन करना वैशम्पायन उवाच ततस्ते पाण्डवा दूरादवतीर्य पदातय: । अभिजममुर्नरपतेराश्रमं विनयानता:,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! तदनन्तर वे समस्त पाण्डव दूरसे ही अपनी सवारियोंसे उतर पड़े और पैदल चलकर बड़ी विनयके साथ राजाके आश्रमपर आये
vaiśampāyana uvāca | tataḥ te pāṇḍavā dūrād avatīrya padātayaḥ | abhijagmur narapater āśramaṁ vinayānvitāḥ ||
Dijo Vaiśampāyana: Entonces los Pāṇḍava, desmontando de sus vehículos aún desde lejos, avanzaron a pie y se acercaron con humildad a la ermita del rey. La escena subraya la ética de la reverencia: aun los soberanos victoriosos refrenan el orgullo y honran a los mayores y a los ascetas mediante una conducta modesta.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights vinaya (humility) as a dharmic virtue: even powerful figures show restraint and reverence by dismounting and approaching elders/ascetics on foot, signaling respect and self-control.
After reaching the vicinity of the forest dwelling, the Pāṇḍavas get down from their vehicles at a distance and walk to the king’s hermitage, approaching respectfully to meet the elders living there.