Shloka 37
Viśvāmitra-janma: Ṛcīka–Satyavatī–Gādhi and the Charu Exchange (विश्वामित्र-जन्म: ऋचीक–सत्यवती–गाधि वृत्तान्तः)
अपनी पत्नी सत्यवतीको गर्भवती अवस्थामें देखकर भृगुश्रेष्ठ महर्षि ऋचीकका मन खिन्न हो गया ।। व्यत्यासेनोपयुक्तस्ते चरुव्यक्त भविष्यति । व्यत्यास: पादपे चापि सुव्यक्तं ते कृत: शुभे,उन्होंने कहा--'शुभे! जान पड़ता है तुमने बदलकर चरुका उपयोग किया है। इसी तरह तुमलोगोंने वृक्षोंके आलिंगनमें भी उलट-फेर कर दिया है--ऐसा स्पष्ट प्रतीत हो रहा है
bhīṣma uvāca | svāṁ patnīṁ satyavatīṁ garbhiṇīm avalokya bhṛguśreṣṭhasya maharṣeḥ ṛcīkasya manaḥ khinnaṁ babhūva | vyatyāsena upayuktaḥ te caruḥ vyaktaḥ bhaviṣyati | vyatyāsaḥ pādape cāpi suvyaktaṁ te kṛtaḥ śubhe |
Bhīṣma dijo: Al ver a su esposa Satyavatī encinta, el gran sabio Ṛcīka—el más excelso entre los Bhṛgu—se afligió en su interior. Y dijo: «Oh mujer de buen augurio, es evidente que has usado de manera invertida el caru, la papilla sacrificial. Del mismo modo, también en lo de abrazar los árboles habéis hecho un intercambio; así se ve con claridad».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharmic acts, especially rites involving vows and offerings, depend on correct intention and correct procedure; a reversal (vyatyāsa) in what is meant for whom can invert results and create lasting consequences for family and lineage.
Ṛcīka sees Satyavatī pregnant and realizes that the caru meant for a particular purpose has been used in an interchanged way; he also infers a similar interchange connected with the prescribed act involving trees, and he voices his distress and certainty that the reversal has occurred.