Shloka 8
Indra–Mataṅga Saṃvāda: On the rarity and responsibilities of Brāhmaṇya (इन्द्र-मतङ्ग संवादः)
द्विजाते: कस्यचित् तात तुल्यवर्ण: सुतस्त्वभूत् । मतज़्े नाम नाम्ना वै सर्वे: समुदितो गुणै:,तात! पूर्वकालमें किसी ब्राह्मणके एक मतज् नामक पुत्र हुआ जो (अन्य वर्णके पुरुषसे उत्पन्न होनेपर भी ब्राह्मणोचित संस्कारोंके प्रभावसे) उनके समान वर्णका ही समझा जाता था, वह समस्त सदगुणोंसे सम्पन्न था
Dvijāteḥ kasyacit tāta tulyavarṇaḥ sutas tv abhūt | Mataṅga iti nāmnā vai sarvaiḥ samudito guṇaiḥ ||
Bhīṣma dijo: «Hijo querido, hubo una vez un hijo nacido de cierto dvija (dos veces nacido) que era tenido por de la misma clase social que su padre. Se llamaba Mataṅga y estaba dotado de toda virtud.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the idea that recognized status is linked to qualities and formation (guṇa and saṃskāra) rather than merely to birth: Mataṅga, though born in a complex circumstance, is presented as equal in varṇa and complete in virtues.
Bhishma begins an illustrative account: he introduces Mataṅga, a virtuous son connected to a twice-born man, setting up a moral example that will be developed in the surrounding verses.