घृतं माल्यं च गन्धांश्व॒ क्षौमाणि च युधिष्ठिर: । चन्दनागुरुमुख्यानि तथा कालीयकान्यपि
vaiśampāyana uvāca |
ghṛtaṁ mālyaṁ ca gandhāṁś ca kṣaumāṇi ca yudhiṣṭhiraḥ |
candanāgurumukhyāni tathā kālīyakāny api ||
Dijo Vaiśampāyana: Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, ya había enviado por adelantado, para los ritos funerarios de Bhīṣma, ghee, guirnaldas, perfumes, finas telas de lino, y también las sustancias aromáticas más selectas, como el sándalo y el agaru, además de kālīyaka (sándalo negro/pasta)—un acto de deber y gratitud hacia el anciano que sostuvo el dharma aun en medio de la guerra.
वैशम्पायन उवाच
Dharma includes honoring elders and teachers through proper rites and respectful remembrance. Even after conflict, one must uphold gratitude, decorum, and ritual responsibility toward those who embodied duty.
Vaiśampāyana narrates that Yudhiṣṭhira had already arranged and sent essential ritual items—ghee, garlands, fragrances, cloth, and precious aromatics like sandalwood and agaru (including kālīyaka)—as preparations for Bhīṣma’s cremation/funeral observances.