अध्याय १६ — शङ्कर-उमा-वरदानम् तथा तण्डि-स्तुतिः (Śaṅkara–Umā Boon-Granting and Taṇḍi’s Hymn)
ब्रह्मा शतक्रतुर्विष्णुर्विश्वेदेवा महर्षय: । न विदुस्त्वामिति ततस्तुष्ट: प्रोवाच तं शिव:
Como Taṇḍi, al alabar, había dicho: «Brahmā, Viṣṇu, Śatakratu (Indra), los Viśvedeva y los grandes ṛṣi tampoco te conocen en tu verdadera realidad», el Señor Śiva quedó muy complacido y le habló.
वायुदेव उवाच