अध्याय १६ — शङ्कर-उमा-वरदानम् तथा तण्डि-स्तुतिः (Śaṅkara–Umā Boon-Granting and Taṇḍi’s Hymn)
ऋग्भिर्यमनुशासन्ति तत्त्वे कर्मणि बहवृचा:
ṛgbhir yam anuśāsanti tattve karmaṇi bahvṛcāḥ | yajurvedake vidvān tātchika yajñakarmameṃ ṛgvedake mantroṃdvārā jinkī mahimākā gān karate haiṃ, yajurvedake jñātā dvija yajñameṃ yajurmantroṃdvārā dakṣiṇāgni, gārhapatya aura āhavanīya—ina trividh rūpoṃ se jānane-yogya jin mahādevajīke uddheśyase āhuti dete haiṃ tathā śuddha buddhise yukta sāmavedake gānevāle vidvān sāma-mantroṃdvārā jinkī stuti gāte haiṃ, atharvavedī brāhmaṇa ṛta, satya evaṃ parabrahma-gāmase jinkī stuti karate haiṃ, jo yajñake parama kāraṇa haiṃ, ve hī ye parameśvara samasta yajñoṃke paramapati māne gaye haiṃ
Dijo Vāyu: Los sabios del Ṛgveda (los Bahvṛcas) lo instruyen y lo alaban con himnos Ṛg, conforme a los verdaderos principios del rito y de la acción. Los dos veces nacidos, conocedores del Yajurveda, le ofrecen oblaciones en el sacrificio con fórmulas Yajus, reconociéndolo como los tres fuegos sagrados—Dakṣiṇāgni, Gārhapatya y Āhavanīya. Los cantores del Sāmaveda, de mente purificada, entonan su gloria con melodías Sāman. Los brahmanes del Atharvaveda lo ensalzan por las sendas de Ṛta (orden cósmico), Satya (verdad) y el camino que conduce al Brahman supremo. Puesto que él es la causa más alta del sacrificio, es tenido por el Señor supremo y dueño de todos los sacrificios.
वायुदेव उवाच
All Vedic paths—hymn (Ṛg), formula (Yajus), chant (Sāman), and Atharvan praise grounded in Ṛta and Satya—converge on one supreme divine reality identified here with Mahādeva/Parameśvara, who is presented as the ultimate cause and lord of every sacrifice.
Vāyu is describing how different Vedic specialists worship and praise the same supreme deity through their respective liturgical modes, emphasizing the unity of sacrificial worship and establishing Mahādeva as the presiding lord of all yajñas.