अत्रेः तपोबलप्रकाशः तथा च्यवनस्य सोमाधिकारः
Atri’s Illumination by Tapas; Cyavana and Soma-Entitlement
व्रीहौ पुष्पे फले चैव जले पिष्टमये तथा । यावके दधिदुग्धे च सावित्रीं शतशो5न्विताम्
vrīhau puṣpe phale caiva jale piṣṭamaye tathā | yāvake dadhidugdhe ca sāvitrīṃ śataśo 'nvitām ||
Bhīṣma dijo: «Si uno acepta (como limosna o don) arroz, flores, frutos, agua, preparaciones hechas de harina, gachas de cebada, cuajada o leche, debe acompañar esa aceptación con la recitación repetida del mantra Sāvitrī (Gāyatrī), cientos de veces». La enseñanza muestra que incluso los dones ordinarios y permitidos tienen peso ético: la pureza se guarda no sólo rehusando, sino recibiendo con atención, contención y disciplina expiatoria.
भीष्य उवाच
Even when receiving ordinary, allowable items (food and simple offerings), one should guard inner purity through discipline—here, repeated recitation of the Sāvitrī/Gāyatrī mantra—so that acceptance does not become spiritually careless or ethically compromising.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and proper conduct. This verse gives a specific rule of expiation/observance connected with accepting certain gifts (pratigraha), prescribing extensive Gāyatrī (Sāvitrī) recitation as a purificatory accompaniment.