Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
शक्रस्य तु वच: श्रुत्वा नाहं प्रीतमनाभवम् । अब्रुवंश्व तदा हृष्टो देवराजमिदं वच:
śakrasya tu vacaḥ śrutvā nāhaṃ prītamanābhavam | abruvaṃś ca tadā hṛṣṭo devarājam idaṃ vacaḥ ||
Al oír las palabras de Śakra, mi corazón no se complació. Sin embargo, mostrando alegría por fuera, me dirigí entonces al rey de los dioses con estas palabras. El pasaje subraya una postura interior disciplinada: se puede conservar la compostura cortés ante el poder, permaneciendo por dentro desapegado y éticamente vigilante respecto de lo que debe pedirse o aceptarse.
वासुदेव उवाच
Inner non-attachment and ethical discernment should guide one’s response to offers of power or boons; outward politeness need not imply inner consent or delight.
Indra (Śakra), pleased, offers a boon; Vāsudeva hears him but is not inwardly pleased, and nevertheless addresses Indra with composed, seemingly cheerful speech as he prepares to respond.