Śāṇḍilī–Sumanā-saṃvāda: Sat-strī-samudācāra and Pati-dharma
Conduct of the Virtuous Wife
न वृत्तं मन्यते तस्य मन््यते न च पातकम् | तथा स्वकर्मनिर्वत्तं न पुण्यंन च पापकम्
na vṛttaṁ manyate tasya manyate na ca pātakam | tathā svakarmanirvṛttaṁ na puṇyaṁ na ca pāpakam ||
Dijo Vyāsa: Para esa persona, ningún acto es tenido por “mérito”, ni ninguno por “pecado”. Del mismo modo, las acciones que brotan del propio deber prescrito no se vuelven virtuosas ni viciosas para él. Establecido en Brahman y libre de la soberbia de creerse hacedor, no acumula los frutos de mérito y demérito nacidos de la acción.
व्यास उवाच
A person established in Brahman and free from the ego of doership is not bound by action: his deeds are not counted as merit or sin, because the binding factor—self-centered agency and attachment to results—has been dissolved.
Vyāsa is explaining a doctrinal point within Anuśāsana Parva: the spiritual status of the Brahman-abiding person. He clarifies that even when such a person performs his own duties (svakarma), those actions do not generate karmic merit or demerit.