Kīṭopākhyāna: Prajā-pālana as Kṣatra-vrata and the Attainment of Brāhmaṇya
नहि प्राणात् प्रियतरं लोके किंचन विद्यते । तस्माद् दयां नर: कुर्याद् यथा55त्मनि तथा परे
na hi prāṇāt priyataraṃ loke kiṃcana vidyate | tasmād dayāṃ naraḥ kuryād yathātmāni tathā pare ||
Bhīṣma dijo: «En este mundo, nada es más querido que el propio aliento de vida. Por eso, el hombre debe practicar la compasión: otorgar a los demás la misma misericordia y consideración que desea para sí».
भीष्म उवाच
Since life is the dearest possession for every being, one should extend compassion to others by applying the same standard one applies to oneself—an ethical rule of empathy and non-harm grounded in the value of life.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma. Here he emphasizes dayā (compassion) as a practical moral duty, arguing from a universal human attachment to life.