Shloka 45
अध्याय ९५: चित्राङ्गदस्य गन्धर्वेण सह संग्रामः तथा विचित्रवीर्यस्य राज्याभिषेकः
Chitrāṅgada’s duel with the Gandharva and Vicitravīrya’s consecration
ओमित्येवं वसिष्ठोडपि भारतान् प्रत्यपद्यत । अथाशभ्यषिज्चत् साम्राज्ये सर्वक्षत्रस्य पौरवम्,तब “बहुत अच्छा” कहकर वसिष्ठजीने भी भरतवंशियोंकों अपनाया और समस्त भूमण्डलमें उत्कृष्ट पूरवंशी संवरणको समस्त क्षत्रियोंके सम्राट-पदपर अभिषिक्त कर दिया, ऐसा हमारे सुननेमें आया है। तत्पश्चात् महाराज संवरण, जहाँ प्राचीन भरतवंशी राजा रहते थे, उस श्रेष्ठ नगरमें निवास करने लगे
Vaiśampāyana uvāca: oṁ ity evaṁ vasiṣṭho ’pi bhāratān pratyapadyata | athābhiṣicya sāmrājye sarva-kṣatrasya pauravam saṁvaraṇam, tad bahut acchā iti uktvā vasiṣṭhir bhāratavaṁśīyān apy anugṛhya, samasta-bhūmaṇḍale sarva-kṣatriyāṇāṁ samrāṭ-pade śreṣṭhaṁ pauravaṁ saṁvaraṇam abhiṣiktavān iti naḥ śrutam | tataḥ paścāt mahārājaḥ saṁvaraṇaḥ yatra prācīnā bhāratavaṁśīyā nṛpāḥ nivasanty asmin śreṣṭhe nagare nivāsaṁ cakāra |
Vaiśampāyana dijo: Así, con la palabra «Oṁ», Vasiṣṭha también aceptó a los Bhāratas. Luego, tras realizar la consagración (abhiṣeka), ungió al rey paurava Saṁvaraṇa con la soberanía imperial sobre todos los kṣatriyas de la tierra entera—según hemos oído. Después, el rey Saṁvaraṇa se estableció en aquella excelente ciudad donde habían morado los antiguos reyes bhāratas.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Legitimate kingship is portrayed as requiring both lineage continuity and the sanction of dharmic authority: the sage’s ritual assent and consecration establish a ruler’s ethical and political legitimacy over other Kṣatriyas.
Vaiśampāyana reports that Vasiṣṭha accepts the Bhāratas and then anoints the Paurava king Saṁvaraṇa as emperor over all Kṣatriyas; afterward Saṁvaraṇa resides in the eminent city associated with the ancient Bharata kings.