Shloka 24
अध्याय ९५: चित्राङ्गदस्य गन्धर्वेण सह संग्रामः तथा विचित्रवीर्यस्य राज्याभिषेकः
Chitrāṅgada’s duel with the Gandharva and Vicitravīrya’s consecration
ततो दिविरथो नाम भुमन्योरभवत् सुतः । सुहोत्रश्न सुहोता च सुहवि: सुयजुस्तथा,भुमन्युके दिविरथ नामक पुत्र हुआ। उसके सिवा सुहोत्र, सुहोता, सुहवि, सुयजु तथा ऋचीक भी भुमन्युके ही पुत्र थे। ये सब पुष्करिणीके गर्भसे उत्पन्न हुए थे। इन सब क्षत्रियोंमें सुहोत्र ही ज्येष्ठ थे। अत: उन्हींको राज्य मिला
tato diviratho nāma bhumanyor abhavat sutaḥ | suhotraś ca suhota ca suhaviḥ suyajus tathā ||
Vaiśampāyana dijo: Después, Bhūmanyu tuvo un hijo llamado Diviratha; y también tuvo hijos llamados Suhotra, Suhotā, Suhavi y Suyajus. El pasaje prosigue la narración genealógica, subrayando la sucesión legítima por linaje—donde la primogenitura se vuelve el fundamento ético de la herencia del reino.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse supports the dharmic idea that social and political order rests on clear lineage and rightful succession; seniority and established descent are presented as a legitimate basis for inheritance of rule.
Vaiśampāyana continues a dynastic genealogy, naming Bhūmanyu’s sons—Diviratha and others—thereby linking generations and clarifying succession within the royal line.