Shloka 1
ययातेर्वानप्रस्थतपःस्वर्गारोहणम् | Yayāti’s Vānaprastha Austerities and Ascent to Heaven
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके ५६ श्लोक मिलाकर कुल ३२३ “लोक हैं) नफमशा (0) अमन न एकाशीतितमो< ध्याय: सखियोंसहित देवयानी और शर्मिष्ठाका वन-विहार, राजा ययातिका आगमन, देवयानीकी उनके साथ बातचीत तथा विवाह वैशम्पायन उवाच अथ दीर्घस्य कालस्य देवयानी नृपोत्तम । वन॑ तदेव निर्याता क्रीडार्थ वरवर्णिनी,वैशम्पायनजी कहते हैं--नृपश्रेष्ठ! तदनन्तर दीर्घकालके पश्चात् उत्तम वर्णवाली देवयानी फिर उसी वनमें विहारके लिये गयी
Vaiśampāyana uvāca: atha dīrghasya kālasya devayānī nṛpottama | vanaṃ tadeva niryātā krīḍārthaṃ varavarṇinī ||
Vaiśampāyana dijo: Oh, el mejor de los reyes, pasado mucho tiempo, Devayānī—de radiante tez—salió una vez más hacia aquel mismo bosque para recrearse. El verso dispone una escena serena y sugiere que el ocio y el movimiento cotidiano pueden volverse la puerta por la que el destino y la consecuencia moral entran en una historia real y familiar.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even seemingly ordinary actions—like going for recreation—can become the starting point of major ethical and karmic developments; the epic often frames destiny and dharma as entering through everyday moments.
The narrator states that after a long interval Devayānī goes again to the same forest for amusement, setting the scene for the subsequent encounter and events of the Yayāti–Devayānī narrative.