Duḥṣanta at Kaṇva-Āśrama; Śakuntalā’s Reception and Origin Prelude (दुःषन्तस्य कण्वाश्रमागमनम्)
अमृतं ब्राह्मणा गावो गन्धर्वाप्सरसस्तथा | अपत्यं कपिलायास्तु पुराणे परिकीर्तितम्,अमृत, ब्राह्मण, गौएँ, गन्धर्व तथा अप्सराएँ--ये सब पुराणमें कपिलाकी संतानें बतायी गयी हैं
amṛtaṃ brāhmaṇā gāvo gandharvāpsarasas tathā | apatyaṃ kapilāyās tu purāṇe parikīrtitam ||
Vaiśampāyana dijo: «En la tradición puránica se proclama que el néctar (amṛta), los bráhmanas, las vacas, y asimismo los Gandharvas y las Apsaras, son la descendencia de Kapilā». El verso presenta estas realidades veneradas y benéficas—la bebida sagrada, los guardianes del orden ritual, el ganado que sostiene la vida y los seres celestes—como nacidas de una sola fuente primordial, subrayando una visión moral del mundo ordenado por la santidad, el sustento y la armonía cósmica.
वैशम्पायन उवाच
The verse presents a Purāṇic genealogy that links highly revered elements—amṛta, Brāhmaṇas, cows, and celestial beings—to a single origin (Kapilā), reinforcing a dharmic worldview where sacred nourishment, ritual authority, and cosmic artistry are interconnected and honored.
Vaiśampāyana, as narrator, cites an older Purāṇic account: he reports that certain exalted beings and substances are described as Kapilā’s progeny, situating the discussion within mythic-cosmological lineage rather than immediate human action.