Shloka 95
Ādi-parva Adhyāya 3 — Janamejaya’s Rite, Dhaumya’s Parīkṣā, and Uttanka’s Kuṇḍala Quest (सर्पसत्रप्रस्तावना–गुरुपरीक्षा–उत्तङ्कोपाख्यान)
“वे जो बतावें वही वस्तु उन्हें भेंट करो।' स एवमुक्त उपाध्यायेनोपाध्यायानीमपृच्छद् भगवत्युपाध्यायेनास्म्यनुज्ञातो गृहं गन्तुमिच्छामीष्टं ते गुर्वर्थमुपहत्यानूणो गन्तुमिति,तदाज्ञापयतु भवती किमुपाहरामि गुर्वर्थमिति । उपाध्यायके ऐसा कहनेपर उत्तंकने गुरुपत्नीसे पूछा--'देवि! उपाध्यायने मुझे घर जानेकी आज्ञा दी है, अतः मैं आपको कोई अभीष्ट वस्तु गुरुदक्षिणाके रूपमें भेंट करके गुरुके ऋणसे उऋण होकर जाना चाहता हूँ
“ye yo batāveṃ vahī vastu unheṃ bheṇṭa karo.” sa evam ukta upādhyāyena upādhyāyānīm apṛcchat—“bhagavaty upādhyāyena asmi anujñāto gṛhaṃ gantum icchāmi; iṣṭaṃ te gurvartham upahṛtya anūṇo gantum iti. tad ājñāpayatu bhavatī—kim upaharāmi gurvartham iti.”
«Lo que ella te diga, ofrécele eso mismo.» Así instruido por su maestro, Uttanka se acercó a la esposa del maestro y dijo: «Venerable señora, mi maestro me ha permitido regresar a casa. Pero deseo partir sólo después de ofrecer, como guru-dakṣiṇā, aquello que vos deseéis, para marcharme libre de deuda. Ordenadme, pues: ¿qué debo traer como lo debido al maestro?»
राम उवाच
Educational Q&A
A student should not treat learning as a mere transaction; he should complete his education by honoring the guru through respectful service or an appropriate offering (guru-dakṣiṇā), seeking consent and guidance rather than acting presumptuously.
After being allowed to return home, Uttanka asks the teacher’s wife what he should bring as the guru’s due, so that he may depart ‘free of debt’—showing deference to both the teacher’s instruction and the household’s wishes.