Shloka 182
Ādi-parva Adhyāya 3 — Janamejaya’s Rite, Dhaumya’s Parīkṣā, and Uttanka’s Kuṇḍala Quest (सर्पसत्रप्रस्तावना–गुरुपरीक्षा–उत्तङ्कोपाख्यान)
राजर्षिवंशगोप्तारममरप्रतिमं नृपम् । यियासुं काश्यपं चैव न्यवर्तयत पापकृत्,वे महाराज परीक्षित् राजर्षियोंके वंशकी रक्षा करनेवाले और देवताओंके समान तेजस्वी थे, काश्यप नामक एक ब्राह्मण आपके पिताकी रक्षा करनेके लिये उनके पास आना चाहते थे, किंतु उस पापाचारीने उन्हें लौटा दिया
rājarṣivaṃśagoptāram amarapratimaṃ nṛpam | yiyāsuṃ kāśyapaṃ caiva nyavartayata pāpakṛt ||
Aquel rey—guardián del linaje de los reyes-ṛṣi y radiante como los dioses—habría de ser protegido por el brāhmaṇa llamado Kāśyapa, que iba en camino hacia él. Pero el pecador lo hizo volver, estorbando la ayuda misma que podía preservar al rey y el dharma de la dinastía.
उत्तड़क उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical gravity of obstructing righteous help: when a protector of dharma (a brāhmaṇa coming to safeguard the king) is turned away by a sinful agent, the harm extends beyond an individual to the stability of lineage and the moral order upheld by kingship.
Uttaṅka describes a king, godlike and a guardian of the royal-sage dynasty, whom the brāhmaṇa Kāśyapa intended to reach in order to protect. A ‘pāpakṛt’ (evil-doer) prevents Kāśyapa from proceeding, sending him back and thereby blocking the king’s protection.