Shloka 1
Vālakhilya-Tapas and the Birth of Garuḍa (वालखिल्यतपः-गरुडोत्पत्तिः)
अपना बछ। ] अत्णऑशाय: सप्तविशो<्ध्याय: रामणीयक द्वीपके मनोरम वनका वर्णन तथा गरुडका दास्यभावसे छूटनेके लिये सर्पोंसे उपाय पूछना सौतिरुवाच सम्प्रहष्टास्ततो नागा जलधाराप्लुतास्तदा । सुपर्णेनोहमानास्ते जम्मुस्तं द्वीपमाशु वै,उग्रश्रवाजी कहते हैं--गरुडपर सवार होकर यात्रा करनेवाले वे नाग उस समय जलधारासे नहाकर अत्यन्त प्रसन्न हो शीघ्र ही रामणीयक द्वीपमें जा पहुँचे
samprahṛṣṭās tato nāgā jaladhārāplutās tadā | supārṇenohyamānās te jagmus taṃ dvīpam āśu vai ||
Ugraśravas (Sauti) dijo: Entonces los Nāgas, gozosos de corazón y bañados por las corrientes de agua, fueron llevados con presteza por Suparṇa (Garuḍa) y llegaron sin demora a aquella isla. La escena subraya que aun quienes están sujetos por el temor y la servidumbre buscan alivio mediante la purificación y la acción deliberada, avanzando hacia un refugio aunque sigan bajo el poder de otro.
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral contrast: those under compulsion still pursue cleansing and a path toward relief. It suggests that purification and directed effort can accompany even constrained circumstances, preparing the ground for eventual liberation.
Sauti narrates that the Nāgas, pleased and bathed in flowing water, are carried swiftly by Garuḍa to an island (understood in context as Rāmaṇīyaka-dvīpa), continuing the episode connected with Garuḍa and the serpents.