मित्रश्न क्षुरपर्यन्तं चक्रमादाय तस्थिवान् | पूषा भगश्न संक़्रुद्ध:/ सविता च विशाम्पते
mitraśnā kṣuraparyantaṁ cakram ādāya tasthivān | pūṣā bhagaś ca saṁkruddhaḥ savitā ca viśāmpate ||
Dijo Vaiśampāyana: Mitra se mantuvo firme, tomando un disco cuyo borde era afilado como una navaja. Pūṣan y Bhaga también se enfurecieron, y Savitṛ igualmente, oh señor de los pueblos. El verso subraya que incluso los poderes divinos, cuando son provocados, pueden ser arrastrados a la ira, insinuando la tensión moral entre la indignación justa y el peligro de una cólera sin freno.
वैशम्पायन उवाच