Shloka 34
ये ते पूर्व शक्ररूपा निबद्धा- स्तस्यां दर्या पर्वतस्योत्तरस्यथ । इहैव ते पाण्डवा वीर्यवन्त: शक्रस्यथांश: पाण्डव: सव्यसाची,उत्तरवर्ती हिमालयकी कन्दरामें पहले जो इन्द्रस्वरूप पुरुष बंदी बनाकर रखे गये थे, वे ही चारों पराक्रमी पाण्डव यहाँ विद्यमान हैं और साक्षात् इन्द्रका अंशभूत जो पाँचवाँ पुरुष प्रकट होनेवाला था, वही पाण्डुकुमार सव्यसाची अर्जुन है
ye te pūrva-śakra-rūpā nibaddhās tasyāṁ daryā parvatasyottarasya | ihaiva te pāṇḍavā vīryavantaḥ śakrasyāṁśaḥ pāṇḍavaḥ savyasācī ||
Dijo Vyāsa: «Aquellos hombres que antaño, llevando la apariencia de Indra, fueron mantenidos atados en la caverna de aquella montaña del norte—esos mismos son los poderosos Pāṇḍavas que aquí están presentes. Y el quinto, que había de manifestarse como una porción verdadera de Indra, es el príncipe de Pāṇḍu, Savyasācī, Arjuna.»
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse frames the Pāṇḍavas’ emergence as providential: their valor and role in the epic are grounded in a divinely sanctioned origin (Indra/Śakra’s portion), suggesting that extraordinary responsibility and capability can be tied to a larger cosmic order.
Vyāsa identifies certain previously confined, Indra-like beings as the very Pāṇḍavas now present, and specifies that the fifth manifestation—an explicit portion of Indra—is Arjuna, called Savyasācī.