Shloka 3
Saṃvaraṇa–Tapatī Vivāhaḥ (The Marriage of Saṃvaraṇa and Tapatī) — Mahābhārata, Ādi Parva 163
यथा व्विदं न विन्देयुर्नरा नगरवासिन: । तथायं ब्राह्मणो वाच्य: परिग्राह्श्च यत्नत:,आपको यत्नपूर्वक ब्राह्मणपर अनुग्रह तो करना ही चाहिये; किंतु ब्राह्मगणसे यह कह देना चाहिये कि वे इस प्रकार मौन रहें कि नगरनिवासियोंको यह बात मालूम न होने पाये
yathā vvidaṁ na vindeyur narā nagaravāsinaḥ | tathāyaṁ brāhmaṇo vācyaḥ parigrāhaś ca yatnataḥ ||
Yudhiṣṭhira dijo: “Dispón las cosas de modo que los habitantes de la ciudad no lleguen a saberlo. Con todo, a este brāhmaṇa hay que hablarle con cuidado, y debe ser acogido y sostenido con diligente atención.” La enseñanza ética es la discreción unida al deber: proteger el orden social y la paz pública, sin dejar de otorgar al brāhmaṇa el honor y la ayuda que le corresponden.
युधिछिर उवाच