Shloka 16
मन्दर-समुद्रमन्थन-वर्णनम् / Description of the Churning of the Ocean with Mount Mandara
ततः पुत्रार्थिनी देवी ब्रीडिता च तपस्विनी,इससे पुत्रार्थनिी और तपस्विनी देवी विनता सौतके सामने लज्जित हो गयी। फिर उसने अपने हाथोंसे एक अण्डा फोड़ डाला। फूटनेपर उस अण्डेमें विनताने अपने पुत्रको देखा, उसके शरीरका ऊपरी भाग पूर्णरूपसे विकसित एवं पुष्ट था, किंतु नीचेका आधा अंग अभी अधूरा रह गया था
tataḥ putrārthinī devī vrīḍitā ca tapasvinī | vinatā saunake samakṣaṁ lajjitābhavat | tataḥ sā hastābhyām ekaṁ aṇḍaṁ bibheda | tasmin bhinne vinatā putraṁ dadarśa | tasya śarīrasya ūrdhva-bhāgaḥ samyak vṛddhaḥ puṣṭaś ca āsīt, adho-bhāgas tu ardhaḥ apūrṇa eva avatiṣṭhata |
Entonces la diosa Vinatā—anhelante de un hijo y, sin embargo, mujer de austeridades—se sintió avergonzada ante Śaunaka. En su impaciencia rompió con sus propias manos uno de sus huevos. Al abrirse, vio a su hijo dentro: la parte superior de su cuerpo estaba plenamente formada y vigorosa, pero la mitad inferior permanecía inconclusa. El episodio muestra cómo el deseo y la prisa pueden perturbar la maduración natural de los frutos, aun en quien se entrega al tapas.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethical and spiritual value of patience: outcomes meant to mature in their own time can be harmed by desire-driven haste, even when one is otherwise devoted to austerity (tapas).
Vinatā, yearning for a son and feeling ashamed before Śaunaka, breaks open an egg prematurely and finds her son inside only partly developed—his upper body complete, his lower half unfinished.