Shloka 18
Hiḍimbā’s Petition, Conditional Union with Bhīma, and the Birth-Naming of Ghaṭotkaca (आदि पर्व, अध्याय १४३)
स्वस्त्यस्तु व: पथि सदा भूतेभ्यश्वैव सर्वश: । मा च वो>स्त्वशुभं किंचित् सर्वश: पाण्डुनन्दना:,पाण्डुनन्दन युधिष्ठिरके इस प्रकार कहनेपर वे समस्त कुरुवंशी प्रसन्नचदन होकर पाण्डवोंके अनुकूल हो कहने लगे--'पाण्डुकुमारो! मार्गमें सर्वदा सब प्राणियोंसे तुम्हारा कल्याण हो। तुम्हें कहींसे किसी प्रकारका अशुभ न प्राप्त हो”
svasty astu vaḥ pathi sadā bhūtebhyaś caiva sarvaśaḥ | mā ca vo 'stv aśubhaṃ kiṃcit sarvaśaḥ pāṇḍunandanāḥ ||
Vaiśampāyana dijo: «Que el bienestar os acompañe siempre en el camino, de parte de todos los seres y en todo sentido. Y que ninguna desgracia, sea cual fuere, os sobrevenga—oh hijos de Pāṇḍu». En su contexto, se trata de una bendición formal ofrecida a los Pāṇḍava al partir, expresión de buena voluntad social y del ideal ético de despedir a los demás con palabras auspiciosas y deseo de protección contra el daño.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic value of auspicious speech (maṅgala-vacana): one should wish others safety, welfare, and freedom from harm, especially at moments of departure. Such blessings reinforce communal responsibility and the ethical duty to protect and support travelers.
As the Pāṇḍavas are being addressed and sent on their way, the surrounding Kuru elders/kinsmen (as indicated by the prose context) respond favorably and offer a formal benediction: may all beings be favorable to them on the road, and may no inauspicious event occur.