Ādi-parva Adhyāya 132 — Duryodhana’s Instructions to Purocana at Vāraṇāvata
Lākṣāgṛha Planning
त॑ं दृष्टवा नित्यमुद्युक्तमिष्वस्त्रं प्रति फाल्गुनम् । आहूय वचन द्रोणो रह: सूदमभाषत,अर्जुनको धनुष-बाणके अभ्यासमें निरन्तर लगा हुआ देख द्रोणाचार्यने रसोइयेको एकान्तमें बुलाकर कहा--“तुम अर्जुनको कभी अँधेरेमें भोजन न परोसना और मेरी यह बात भी अर्जुनसे कभी न कहना”
taṁ dṛṣṭvā nityam udyuktam iṣv-astraṁ prati phālgunam | āhūya vacanaṁ droṇo rahaḥ sūdam abhāṣata ||
Vaiśampāyana dijo: Al ver a Phālguna (Arjuna) constantemente entregado a la práctica del arco y la flecha, Droṇa llamó al cocinero en privado y le ordenó: “Nunca sirvas a Arjuna su comida en la oscuridad, y nunca le reveles a Arjuna que esto es mandato mío.” El episodio muestra cómo Droṇa modelaba deliberadamente la disciplina de Arjuna—empleando condiciones controladas para aguzar su alerta y su maestría—y, a la vez, plantea una tensión ética en torno al secreto y a la parcialidad en la guía de un maestro.
वैशम्पायन उवाच
Focused mastery is cultivated not only by effort but by carefully designed conditions; however, the verse also invites reflection on the ethics of secrecy and favoritism in a teacher’s methods.
Droṇa observes Arjuna’s constant weapons-practice and privately orders the cook to never serve him food in darkness and to keep this instruction hidden from Arjuna.