Shloka 43
Adhyāya 129 — Public Acclaim of the Pāṇḍavas and Duryodhana’s Appeal to Dhṛtarāṣṭra
शरस्तम्बे समुद्भूतं वेदशास्त्रार्थपारगम् । अधिजममुश्न॒ कुरवो धनुर्वेदं कृपात् तु ते,राजा धृतराष्ट्रने उन कुमारोंको खेल-कूदमें लगे रहनेसे अत्यन्त उद्दण्ड होते देख उन्हें शिक्षा देनेके लिये गौतम-गोत्रीय कृपाचार्यकी खोज करायी, जो सरकंडेके समूहसे उत्पन्न हुए और विविध शास्त्रोंके पारंगत विद्वान् थे। उन्हींको गुरु बनाकर कुरुकुल॒के उन सभी कुमारोंको उन्हें सौंप दिया गया; फिर वे कुरुवंशी बालक कृपाचार्यसे धनुर्वेदका अध्ययन करने लगे
śarastambe samudbhūtaṃ vedaśāstrārthapāragam | adhijagmuḥ kuravo dhanurvedaṃ kṛpāt tu te ||
Dijo Vaiśampāyana: Los príncipes Kuru se acercaron a Kṛpa —nacido de un macizo de cañas y consumado en el sentido de los Vedas y los śāstras— y de él aprendieron la ciencia del arco. Al ver que los jóvenes reales se volvían más indómitos por el juego constante, el rey Dhṛtarāṣṭra buscó a Kṛpācārya, del linaje de Gautama, y le confió a todos los muchachos Kuru, para que la disciplina y la formación recta sustituyeran al mero entretenimiento.
वैशम्पायन उवाच