Shloka 12
Adhyāya 129 — Public Acclaim of the Pāṇḍavas and Duryodhana’s Appeal to Dhṛtarāṣṭra
शीघ्रमन्वेषणे यत्नं कुरु तस्यानुजै: सह । इत्युक्त्वा तनयं ज्येष्ठं हृदयेन विदूयता,“तुम अपने छोटे भाइयोंके साथ शीघ्र उसे ढूँढ़नेका प्रयत्न करो।” कुन्तीका हृदय पुत्रकी चिन्तासे व्यथित हो रहा था, उसने ज्येष्ठ पुत्र युधिष्ठिरसे उपर्युक्त बात कहकर विदुरजीको बुलवाया और इस प्रकार कहा--“भगवन्! भीमसेन नहीं दिखायी देता, वह कहाँ चला गया?
Vaiśampāyana uvāca: śīghram anveṣaṇe yatnaṃ kuru tasyānujaiḥ saha | ity uktvā tanayaṃ jyeṣṭhaṃ hṛdayena vidūyatā |
Vaiśampāyana dijo: «Haced un esfuerzo rápido por buscarlo, junto con sus hermanos menores.» Dicho esto a su hijo mayor, Kuntī—con el corazón desgarrado por la angustia materna—mandó llamar a Vidura y añadió: «Venerable señor, Bhīmasena no aparece por ninguna parte; ¿adónde ha ido?»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights responsible leadership and familial duty: when a loved one is missing, the proper response is prompt, coordinated action guided by concern rather than panic, and seeking wise counsel (Vidura) alongside practical effort.
Bhīma is not seen, and Kuntī becomes distressed. She instructs her eldest son Yudhiṣṭhira to search quickly with his younger brothers, and then summons Vidura to ask where Bhīmasena has gone.