Shloka 47
Adhyāya 123 — Droṇa’s Pedagogy: Arjuna’s Preeminence, Ekalavya’s Self-Training, and the Bhāsa-Lakṣya Trial
ं 24443 पंप कुन्ती शुश्राव सूतके । च्चारितामुच्चैस्तां निशम्य तपस्विनाम्,कुन्तीने सौरीमेंसे ही यह अत्यन्त अद्भुत बात सुनी। उच्चस्वरमें उच्चारित वह आकाशवाणी सुनकर शतशुंगनिवासी तपस्वी मुनियों तथा विमानोंपर स्थित इन्द्र आदि देवसमूहोंको बड़ा हर्ष हुआ
Kuntī śuśrāva sūtake | uccāritām uccais tāṃ niśamya tapasvinām | Kuntīne saurīṃ meṃse hī yaḥ atyanta adbhuta bāta sunī | uccasvarameṃ uccārita vaha ākāśavāṇī sunakara śataśṛṅganivāsī tapasvī muniyoṃ tathā vimānoṃ para sthita indra-ādi devasamuha ko baṛā harṣa huā |
Vaiśampāyana dijo: Mientras Kuntī se hallaba en el período de impureza ritual tras el parto, oyó una proclamación sumamente maravillosa. Al escuchar aquella voz celestial, pronunciada en alto y con tono elevado, los ascetas que moraban en Śataśṛṅga y las huestes de los dioses—Indra y los demás—situados en sus carros aéreos se llenaron de gran júbilo.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid human social-ritual conditions like sūtaka, events tied to dharma and destiny can carry cosmic significance; the joy of sages and gods signals that righteous outcomes and divinely sanctioned births are celebrated as part of maintaining order (ṛta/dharma).
Kuntī hears a loud celestial proclamation (ākāśavāṇī). On hearing it, the ascetics living at Śataśṛṅga and the gods led by Indra, seated in their vimānas, rejoice greatly—indicating that the announcement concerns an extraordinary, auspicious development.