Anuvaka 7

Mantra 1

वषट्कारो वै गायत्रियै शिरोऽच्छिनत् । तस्यै रसः परापतत् । तम् बृहस्पतिरुपागृह्णात् । सा सितिपृष्ठा वसाभवत् । यो द्वितीयः परापतत् तम् मित्रावरुणावुपागृह्णीताम् । सा द्विरूपा वसाभवत् । यस् तृतीयः परापतत् तं विश्वे देवाः उपागृह्णन्त् । सा बहुरूपा वसाभवत् । यस् चतुर्थः परापतत् स पृथिवीं प्राविशत् । तम् बृहस्पतिरभि—

El grito vaṣaṭ, en verdad, le cortó la cabeza a la Gāyatrī; su savia se derramó. Bṛhaspati la recogió — y se convirtió en grasa de lomo blanco. La segunda (savia) se derramó; Mitra y Varuṇa la recogieron — y se convirtió en grasa de doble forma. La tercera se derramó; todos los dioses la recogieron — y se convirtió en grasa multiforme. La cuarta se derramó; entró en la tierra. A ella, Bṛhaspati…

Mantra 2

अगृह्णात् अस्त्व् एवायं भोगायेति । स उक्षवसः समभवत् । यल् लोहितं परापतत् तद् रुद्र उपागृह्णात् । सा रौद्री रोहिणी वसाभवत् । बार्हस्पत्यां सितिपृष्ठाम् आ लभेत ब्रह्मवर्चसकामस् । बृहस्पतिम् एव स्वेन भागधेयेनोप धावति । स एवास्मिन् ब्रह्मवर्चसं दधाति । ब्रह्मवर्चस्य् एव भवति । छन्दसां वा एष रसो यद् वसा । रस इव खलु ॥

«Lo tomó: “que éste sea, en verdad, para el goce”» — y así llegó a ser un toro (portador de) vāsā (grasa). Lo rojo que cayó aparte, Rudra lo recogió; y eso se volvió la Rohiṇī rudriana, la vāsā. Tome un Sitipṛṣṭha consagrado a Bṛhaspati quien desea brahmavarcasa (resplandor sagrado). Con su propia porción (del sacrificio) se acerca al mismo Bṛhaspati; y éste deposita en él el brahmavarcasa; y llega a ser poseedor de brahmavarcasa. Pues ésta es la esencia de los metros (chandas), a saber, la vāsā; en verdad, la esencia es como su jugo.

Mantra 3

वै ब्रह्मवर्चसम् छन्दसाम् एव रसेन रसम् ब्रह्मवर्चसम् अव रुन्द्धे । मैत्रावरुणीं द्विरूपाम् आ लभेत वृष्टिकामः । मैत्रं वा अहर्वारुणी रात्रिः । अहोरात्राभ्यां खलु वै पर्जन्यो वर्षति । मित्रावरुणाव् एव स्वेन भागधेयेनोप धावति । ताव् एवास्मा अहोरात्राभ्यां पर्जन्यं वर्षयतः । छन्दसां वा एष रसः यद् वसा । रस इव खलु वै वृष्टिः । छन्दसाम् एव रसेन ।

En verdad, así retiene el brahmavarcasa: el brahmavarcasa mediante el jugo (rasa) de los metros (chandas). Que el que desea lluvia ofrezca una mait­rāvaruṇī de doble forma (bicolor): Mitra es el día, Varuṇa la noche; pues Parjanya hace llover por medio del día y la noche. Se acerca a Mitra y Varuṇa mediante su propia porción sacrificial; y ellos, mediante el día y la noche, hacen que Parjanya llueva. Pues vasa (la grasa) es el jugo de los metros; y la lluvia es en verdad como un jugo. (Así obra) con el jugo de los metros.

Mantra 4

रसं वृष्टिम् अव रुन्द्धे । मैत्रावरुणीं द्विरूपाम् आ लभेत प्रजाकामः । मैत्रं वा अहर् वारुणी रात्रिः । अहोरात्राभ्यां खलु वै प्रजाः प्र जायन्ते । मित्रावरुणाव् एव स्वेन भागधेयेनोप धावति । ताव् एवास्मा अहोरात्राभ्यां प्रजां प्र जनयतः । छन्दसां वा एष रसो यद् वसा । रस इव खलु वै प्रजा । छन्दसाम् एव रसेन रसं प्रजाम् अव (…)

Él retiene la savia, la lluvia: quien desea descendencia debe ofrecer la Maitrāvaruṇī, la de doble forma. Pues Mitra es el día y Varuṇa la noche; y, en efecto, de día y noche nacen las criaturas. Él se acerca a Mitra y Varuṇa con su propia porción; y ellos mismos, mediante el día y la noche, le engendran descendencia. En verdad, ésta es la savia de los metros (chandas): la grasa (vasā); pues la descendencia es como savia. Con la savia de los metros retiene la savia: la descendencia.

Mantra 5

रुन्द्धे वैस्वदेवीम् बहुरूपाम् आ लभेत । अन्नकामस् वैस्वदेवं वा अन्नम् । विश्वान् एव देवान् स्वेन भागधेयेनोप धावति । ते एवास्मा अन्नम् प्र यच्छन्ति । अन्नाद एव भवति । छन्दसां वा एष रसः यद् वसा । रस इव खलु वा अन्नम् । छन्दसाम् एव रसेन रसम् अन्नम् अव रुन्द्धे । वैस्वदेवीम् बहुरूपाम् आ लभेत । ग्रामकामस् वैस्वदेवा वै …

Él retiene para sí el alimento: quien desea alimento debe ofrecer la Vaiśvadevī, la multiforme. Pues lo vaiśvadeva es alimento; él se acerca a todos los dioses con su propia porción; y ellos mismos le conceden alimento: llega a ser alimentado por el alimento. En verdad, ésta es la savia (esencia) de los metros (chandas): la grasa (vasā); pues el alimento es como savia. Con la savia de los metros retiene la savia: el alimento. Quien desea una aldea/comunidad debe ofrecer la Vaiśvadevī, la multiforme; pues los Vaiśvadevas son …

Mantra 6

सजातास् विश्वान् एव देवान् स्वेन भागधेयेनोपधावति । ते एवास्मै सजातान् प्र यच्छन्ति । ग्राम्य एव भवति । छन्दसां वा एष रसो यद् वसा । रस इव खलु वै सजातास् छन्दसाम् । एव रसेन रसं सजातान् अव रुन्द्धे । बार्हस्पत्यम् उक्षवसम् आ लभेत ब्रह्मवर्चसकामः । बृहस्पतिम् एव स्वेन भागधेयेनोपधावति । स एवास्मिन् ब्रह्मवर्चसम् ॥

Él se acerca a todos los dioses, (como) a sus congéneres, con su propia porción; y ellos mismos le conceden congéneres: llega a ser del poblado, miembro de la comunidad. En verdad, ésta es la savia de los metros (chandas): la grasa (vasā); pues los congéneres son como savia. Con la savia de los metros retiene la savia: los congéneres. Quien desea el resplandor brahmánico (brahmavarcasa) debe ofrecer lo Bārhaspatya, «perteneciente a Bṛhaspati», con toro y grasa; él se acerca a Bṛhaspati con su propia porción; y él (Bṛhaspati) establece en él el resplandor brahmánico…

Mantra 7

दद्ʰआति ब्रह्मवर्चस्य् एव ब्ʰअवति वसं वा एष चरति यद् उक्षा वस इव क्ʰअलु वै ब्रह्मवर्चसम् वसेनैव वसम् ब्रह्मवर्चसम् अव रुन्द्द्ʰए रौद्रीं रोहिणीम् आ लब्ʰएताब्ʰइचरन् रुद्रम् एव स्वेन ब्ʰआगद्ʰएयेनोप द्ʰआवति तस्मा एवैनम् आ व्र्स्चति ताजग् आर्तिम् आर्च्ʰअति रोहिणी ब्ʰअवति रौद्री ह्य् एषा देवतया सम्र्द्द्ʰयै स्प्ʰयो यूपो ब्ʰअवति वज्रो वै स्प्ʰयो वज्रम् एवास्मै प्र हरति सरमयम् बर्हिः स्र्णात्य् एवैनम् वैब्ʰईदक इद्ʰमो ब्ʰइनत्त्य् एवैनम्

Le otorga brahmavarcasa (resplandor sagrado, vigor espiritual), y llega a ser poseedor de brahmavarcasa. Pues el toro (ukṣa) anda como si estuviera «vestido»; y el brahmavarcasa es en verdad como un vestido. Con ese «vestido» —el brahmavarcasa— lo retiene (lo resguarda). Que ofrezca una (vaca) rojiza (rohīṇī) perteneciente a Rudra: al hacerlo, se acerca al propio Rudra mediante su porción sacrificial; por eso éste lo hiere: alcanza una aflicción repentina. (Que la ofrenda) sea rohīṇī, «rudria», pues esta deidad es para la prosperidad. Que el poste (yūpa) sea de madera spyo: spyo es el vajra; así lo golpea con el vajra. Que el lecho ritual (barhis) sea de saramaya: así lo desuella. Que el combustible (idhma) sea de vaibhīdaka: así lo parte.