Viśukra–Viṣaṅga-vadha (The Slaying of Viśukra and Viṣaṅga) — Lalitopākhyāna
आयुर्नाशनमस्त्रं तु मुक्तवान्भण्डदानवः / कालसंकर्षणीरूपमस्त्रं राज्ञी व्यमुञ्चत
āyurnāśanamastraṃ tu muktavānbhaṇḍadānavaḥ / kālasaṃkarṣaṇīrūpamastraṃ rājñī vyamuñcata
Bhaṇḍa-dānava soltó el arma que destruye la vida; la Reina, por su parte, liberó el astra con la forma de Kāla-saṃkarṣaṇī, la que arrastra al Tiempo.